مرضیه (اشرف السادات مرتضایی) در سال ۱۹۲۶ در تهران بدنیا آمد. ترانه های جاودانه ای که او با اساتیدی چون بزرگ لشگری، شادروان تجویدی، شادروان یاحقی, شادروان خالقی، مهندس همایون خرم، جهانبخش پازوکی، شادروان بدیعی و... کار کرده و اشعار بزرگانی مانند معینی کرمانشاهی و بیژن ترقی را خوانده است هنوز در اذهان ایرانیان باقیست. عمده کارهای مرضیه با شادروان خالقی بازخوانی آثاری از پیشگامان ترانه سرایی نوین ایران یعنی علی اکبر شیدا و ابوالقاسم عارف قزوینی است.
وی در سال 1373 از ایران خارج شده است و در حال حاضر ساکن آلمان است. او به عضویت سازمان مجاهدین هم در آمده است (این را هم نوشتم که نگویید سرگرد اطلاعات را سانسور می کند، تازه به ما چه زندگی و آبروی خودش بوده).