در این چند وقت اخیر سایت بالاترین^۱ شاهد جنجال‌ها و کشمکش‌های فراوانی بوده است. ماجرا با تصمیم بالاترین مبنی بر حذف لینک‌های تمسخرآمیز و حاوی الفاظ رکیک به ادیان از صفحه‌ی اصلی سایت شروع شد. آخرین مرحله‌ی این داستان هم حذف ناگهانی حساب بیش از ۲۰۰ نفر از کاربران توسط مدیریت سایت بود. مدیران بالاترین هم با انتشار مطلبی در وبلاگ سایت دلایل کلی حذف این حساب‌ها را توضیح دادند و همچنین اعلام کردند که لینک‌هایی که مربوط به عملکرد خود بالاترین باشد را حذف می‌کنند.

پس از هرکدام از تصمیمات اخیر بالاترین، کاربران سایت در اقدامی نسبتاً فراگیر و با روش‌های گوناگون، اعتراض خود را به تصمیمات اتخاذ شده اعلام کردند. با نگاهی گذرا به صفحه‌ی اصلی بالاترین در اولین ساعات و بعضاً اولین روزهای پس از اعمال هریک از این تصمیمات، این طور به نظر می‌رسد که اکثر قریب به اتفاق مراجعان به سایت با این تصمیمات مخالفت بنیادی دارند. این تصور صحیح نیست:
باید دانست که اکثریت بازدید کنندگان بالاترین عضو آن نیستند^۲ و حق نظر دادن یا ارسال لینک را ندارند. بیشتر کاربران هم خیلی اهل فعالیت نیستند (مثلا خود من، حتی با وجود این که سایت شخصی دارم، طی قریب سه سال عضویت و حضور به طور متوسط چند ساعت در روز، جمعاً ۴۰ لینک ارسال کرده ام، کمتر از ۱۰۰۰ نظر داده‌ام، و کمتر از ۲۰۰۰ رأی داده‌ام. یعنی به طور متوسط یک نظر و دو رأی در روز! کاربرانی که سایت یا وبلاگ ندارند به کنار). این خیل عظیم مراجعان، علاقه ای به مشارکت در بحث های عجیب و غریب در مورد سایت بالاترین یا سایر مسائل ندارند. این اکثریت بازدید کنندگان برای اطلاع از مسایل روز ایران و جهان به سایت مراجعه می‌کنند.

• تعجب یکی از این هزاران نفر را تصور کنید، وقتی که وارد سایت می‌شود، بهترین لینک‌های سایت را مرور می کند و متوجه می‌شود که تقریباً تمام آن‌ها به احکام غسل جنابت و حیض و نفاس و کفن میت و امثالهم پرداخته اند! بی نوا خبر ندارد که از دیشب، بالاترین اعلام کرده است که از رسیدن لینک‌های حاوی فحاشی به مذهب به صفحه‌ی اول جلوگیری می‌کند و تعدادی از کاربران غیور و جان برکف سایت، که در راه برقراری آزادی بیان در بالاترین حاضرند بیست و پنج هزار کلیک به آمار سایتشان اضافه کنند، تصمیم گرفته‌اند که تا اطلاع ثانوی فقط لینک‌های به قول خودشان مذهبی ارسال کنند. این اکثریت خاموش در این باب نه نظری می‌دهد و نه لینکی ارسال می‌کند، فقط آرزو می‌کند که بحث سریع‌تر فروکش کند تا باز بتواند در بالاترین گزیده‌ی اخبار روز را دنبال کند. در حالی که اقلیتِ علاقه‌مند به بحث و جدل و جویای کلیک، صدها لینک و هزاران نظر می‌فرستد و چنان می‌نماید که گویی این مسأله محل دقت و حساسیت قاطبه‌ی مراجعان است.

• فردا روز، این خبرجوی داستان ما باز سری به بالاترین می‌زند، این بار می‌بیند که اکثر لینک‌های داغ و خوب و پرنظر، با تیترهایی مشابه "من به جان مادرم از بالاترین می‌روم، جان مادرتان جلوی من را نگیرید" و مانند آن ارسال شده‌اند. متأسفانه او حتی خبر ندارد که دلیل این سیلاب لینک، مسدود شدن حساب دو یا سه نفر از کاربران سایت و تهدید به ترک دست‌جمعی ۵۰ نفر از کاربران در حمایت از این عده است  است. خبرجوی ناکام مانده، که فراموش نکنیم نماینده‌ی اکثریت مراجعان به بالاترین است، با خود می‌گوید: "بروید به سلامت، ولی خبر خداحافظی کاربر عباس آقا از بالاترین بین بهترین لینک‌های روز چه می‌کند". عصبانیت او دوچندان می‌شود وقتی که تا چند روز بعد از واقعه، هرروز تعدادی از لینک‌های برتر روز به بازگشت یکی از کاربران و سلام و علیک مجدد او و اعلام این‌که میدان را هرگز خالی نخواهد کرد اختصاص دارد.

• روز بعد او باز به سایت مراجعه می‌کند. می‌بیند که فضای بالاترین همانی است که او می‌خواهد. اخبار روز، چند لینک برای تفنن و سرگرمی، چند خبر درباره‌ی تازه‌های علمی و مانند آن. تعجب می‌کند و با شادمانی مطالب داغ را مرور می‌کند. این‌بار او خبر ندارد که دیشب حساب بیش از ۲۰۰ نفر را در بالاترین بسته‌اند و مدیران سایت لینک‌هایی که در باره‌ی اعتراض به این حذف ناگهانی ارسال شده اند را به طور کلی حذف می‌کنند. اگر مطلع شود به جان گردانندگان سایت و بالایارهایش (که اصلا نمی‌داند وجود دارند و یکی‌شان اسمش میترا است) دعا می‌کند. ولی از او انتظار نداشته باشید در نظر سنجی شرکت کند یا لینک تشکرآمیز بفرستد. چون او همانی است که هست، اکثریت خاموش.

در خاتمه باید عرض کنم که به نظر حقیر، تصمیمات و اقدامات اخیر بالاترین  قطعاً خبر خوبی برای آزادی بیان نیست، قطعاً انگیزه‌ی چندصد نفر از سی و پنج هزار کاربر بالاترین را برای فعالیت کم می‌کند، ولی در نهایت تعداد مراجعان به سایت و درصد رضایت مراجعه کنندگان را افزایش می‌دهد.

پی‌نوشت:
[۱] بالاترین صراحتاً از کاربران خواسته که در مورد عملکرد داخلی بالاترین لینک ارسال نکنند، ولی من این لینک را به بالاترین ارسال می‌کنم، طبیعتاً حذف این لینک را حق طبیعی مدیریت بالاترین و بالایارهای آن می‌دانم.
[۲] دوست داشتم این نوشته را با اضافه کردن داده‌های آماری مستند کنم، ولی متأسفانه بالاترین آماری مانند درصد تعداد کاربران به تعداد مراجعه کنندگان، درصد کاربران فعال (مثلاً حداقل یک لینک در روز)، و مانند آین‌ها را در اختبار نمی‌گذارد، بنابراین آماری در این نوشتار آمده تماماً برداشت شخصی این حقیر است.