خیلی خوشحالم، آمار امشب برنامه‌ی نود نشان دهنده‌ی خیلی چیزها بود. شخصاً دوست دارم داستان را این طوری ببینم:

ما نسبت به برنامه‌ی 90 انتقاد جدی داشته و داریم[1]. اما وقتی احساس کردیم که برنامه‌ی نود از طرف سازمان تربیت بدنی و آقای علی آبادی به نمایندگی از دولت نهم مورد تهدید قرار گرفته است، با دو میلیون و دویست هزار پیامک از این برنامه حمایت کردیم. نشان دادن گاه و بی‌گاه آگهی مربوط به ورزش و انقلاب و یا حمله‌ی فردوسی پور به سایت هایی مثل بی بی سی و مانند آن را از زیر سبیل مبارکمان رد کردیم. نگفتیم که اینا همه سرو ته یک کرباسند. بین دو گروه، از آن که به ما نزدیک تر بود حمایت کردیم. انتظار نداشتیم رسماً به علی آبادی، پدر ورزش ایران، فحش بدهد یا در مورد محروم کردن قایقران به طور شفاف موضع بگیرد تا از او حمایت کنیم. خلاصه بگویم: نق نزدیم، عمل کردیم.

به نظرم تا پنج ماه دیگر می توانیم این تجربه را تکرار کنیم.

1. مثل انتخاب یک جانبه‌ی بعضی موضوعات برای مسابقه‌ی پیام کوتاه، استفاده‌ی ابزاری از یرنامه در جهت مقاصد سیاسی...