این نوشته کاملاً احساسی است و در اثر عصبانیت اولیه‌ی ناشی از انصراف خاتمی نوشته شده است، بنابراین به هیچ عنوان نباید جدی گرفته شود.

امروز در جایی دیدم که مهندس موسوی را پدر معنوی جریان اصلاح طلبی معرفی کرده اند. تا جایی که این حقیرمی بیند، ایشان فعلاً دقیقاً مثل پدر فیزیکی اصلاحات عمل می کند و چنان کمر همت برای خدمت به مادر اصلاحات بسته است که تا به حال چنین ثبات قدم از هیچ پدر فیزیکی، در طول تاریخ گزارش نشده است.

برادر میرحسین، رأی من کوفتت بشود

شنیده ای که می گویند حسنی به مکتب نمی رفت، وقتی هم می رفت جمعه می رفت؟ آخر برادر بزرگوار، مهندس عظیم‌الشأن، بر مبنای کدام تحلیل احلیلی به این نتیجه رسیدی که الآن زمان مناسبی برای نامزدی است؟ سال 76 نیامدی، سال 84 نیامدی، بیست سال است که داری نقاشی می کشی، خوب چند سال دیگر هم می کشیدی. چی می شد؟

مهندس عزیز، رأی من کوفتت بشود

من از فردا صبح به سهم خودم همه‌ی تلاشم را برای رئیس جمهور شدن تو خواهم کرد. به همه‌ی دوستان و آشنایان خواهم گفت که به تو رأی بدهند. همین‌جا کلی مطلب به نفع تو خواهم نوشت. ولی یادت باشد، اگر به هر دلیلی، فردای 22 خرداد اسم تو به عنوان رئیس جمهور اعلام نشود، هرگز تو را نخواهم بخشید. هر اتفاقی که بیافتد، تو کسی هستی که یک موج را خواباندی. تو کسی هستی یک فرصت تاریخی را، خاتمی 88 را، از اصلاحات گرفتی.

بگذریم نامزد مورد حمایت ما، از این حرف ها هم ناراحت نشو، بگذار به حساب گله های دوستانه، به هر حال می توانی روی رأی ما حساب کنی، ولی باز هم تکرار می کنم: نخست وزیر گرامی، رأی من کوفتت بشه !