ابراهیم نبوی در روزآنلاین یک طنز بی مانند در مورد صدای آمریکا و نقض بی طرفی در این رسانه نوشته است.
در آن آمده است :
من واقعا از نحوه برخورد تلویزیون صدای آمریکا با نظرات مخالف لذت می برم... همانطور که می دانیم انتخابات فرمایشی مجلس هشتم تا هفته دیگر برگزار می شود... در همین جا از خودمان قدردانی می کنیم و ای کاش جمهوری اسلامی منحط و کثافت بی شعور کمی مانند ما عدالت را رعایت می کرد... چرا از حضور مردم در انتخاباتی که نتیجه آن قبلا معلوم شده و نباید کسی در آن شرکت کند، دفاع می کنید، به عنوان اولین سووال می خواستم بپرسم که آیا قبول دارید که خیلی آدم بی شعوری هستید که از حضور مردم در این انتخابات دفاع می کنید...
اگر آن را نخوانده اید حتماً بخوانید. از آن معدود نوشته های ابراهیم نبوی است که آدم را به یاد همان ابراهیم نبوی ستون چهارم جامعه می اندازد. هر چند که این روز ها برای خواندن مطالب این چنینی از او باید خیلی منتظر ماند.
به هر حال این نوشته که بی طرفی صدای آمریکا را زیر سؤال می برد بی اختیار من را به یاد نوشته ی دیگری از همین نویسنده انداخت. با کمی جستجو در سایت دوم دام دات کام موفق شدم نوشته ی پول سیاسی را پیدا کنم. در این نوشته ی جدی، آقای ابراهیم نبوی سعی دارد بررسی کند که پول گرفتن از مؤسسات خارجی لزوماً کار ناشایستی هست یا نه. در مورد صدای آمریکا می نویسد:
رادیوها و تلویزیونهای فارسی زبان و وب سایت های اینترنتی خاص و سازمان های فرهنگی که تحت سیاست های دولت های مختلف اداره می شود و معمولا کارکرد رسانه ای و غیرسیاسی دارند، مثلا رادیو بی بی سی و شبکه تلویزیونی صدای آمریکا و وب سایت رادیو فردا و موسسات مشابه. نکته اینجاست که چون دولت ایران در سیاست رسانه ای خود، اخبار و نظرات دگراندیشان را سانسور می کند و بر اساس مصلحت دولت رسانه را اداره می کند، گمان می کند رسانه ای مانند رادیو بی بی سی که بیطرفی را در پیش می گیرد، موضعی مشخص دارد.
هضم بی طرف بودن وغیر سیاسی بودن صدای آمریکا در همان زمان برای من کمی دشوار بود. دوست دارم آقای نبوی جواب مرا بدهد، آیا صدای آمریکا در 3 اردیبهشت 1386 (زمان نوشتن پول سیاسی) بی طرف بود و در 13 اسفند 1386 (زمان نوشتن این طنز جدید) اصول بی طرفی را نقض کرده است؟ آیا تعریف ایشان از بی طرفی رسانه ای تغییر کرده است؟
به هر حال من امید چندانی به دریافت پاسخ از ایشان ندارم. در سایت دوم دام دات کام از بیش از بیست نظری که در مورد نوشته های ایشان داده ام فقط یکی دو مورد از فیلتر ضد خرابکاری اینترنتی ایشان گذشته است. نویسنده ای که بخش نظرات سایتش روی ریسایکل بینش دایورت شده است قطعاً خود را ملزم به پاسخ به منی که به هیچ عنوان در اندازه های او نیستم نمی داند. اما من همچنان از خواننده های هر روزه طنز های او می مانم.
|